...:: به خاطر یک تکه خاک !!

نمی دانم چگونه می شود باور کرد

نه... این از باور هر کسی خارج است.

چه کسی میتواند خود را در آن شرایط سخت تصور کند؟

آیا می شود درد مادری را فهمید که کودک بی جانش را در بغل می فشارد؟

آیا می شود اینها را دید و خاموش ماند؟

+ نوشته شده در جمعه بیست و هفتم دی ۱۳۸۷ ساعت 0:29 توسط سیدجواد |

..... من آن ناخوانده آوازم
..... صدای زخمی ساز ام
..... به دنبال صدایم باش
..... رای تو اگر رازم
..... من آواز بیابانم
..... صدای بغض بارانم
..... بریده از نیستانم
..... غمی دارم كه می خوانم
..... من آن دریای دل بازم
..... كه با ساحل نمی سازم
..... دل آئینه پردازم
..... میان دست و آوازم
..... مرا از بودنم بشناس
..... كه قسمت كرده ام با تو
..... مرا كه خود نمی دانم
..... در آئینه منم یا تو
..... به من از من شكایت كن
..... مرا از من حكایت كن
..... از این دریای دلتنگی
..... به یك جرعه قناعت كن
..... صدای زخمی سازم
..... نه آغازم نه پایانم
..... برای گم شدن در عشق
..... تو را كم دارد آوازم
..... هوای ابر پائیزم
..... به آسانی نمی بارم
..... ولی با تو فقط با تو
..... هزاران گفتنی دارم
..... مرا از قصه ام بشناس
..... كه با تو قصه ها دارم
..... صدای بغض بارانم
..... مرا بشنو كه می بارم
..... من آواز بیابانم
..... غزل خوان نیستانم
..... خود آتش خود عشقم
..... اگر از عشق می خوانم
..... به دنبال صدایم باش
..... كه بیهوده نمی خوانم
..... میان دست و آوازم
..... دل آئینه پردازم
..... مرا پیدا كن و بشناس
..... برای تو اگر رازم
..... به من از من شكایت كن
..... مرا از من حكایت كن
..... از این دریای دلتنگی
..... به یك جرعه قناعت كن
..... دلم دریای آواز است
..... از این دریا حكایت كن...

نوشته‌های پیشین

BLOGFA.COM

کوچـه شهر دلــم

...:: به خاطر یک تکه خاک !!

نوشته‌های پیشین